Definitie hypothecaire lening
Een hypothecaire lening is een krediet waarvan de terugbetaling is gedekt door hetzij een hypotheek, ofwel een hypothecaire volmacht. Door een hypothecaire inschrijving te nemen verwerft diegene die een lening verstrekt (bank of verzekeringsmaatschappij) het recht het onroerend goed, meestal een bouwgrond of een woning, te verkopen als de kredietnemer zijn verplichtingen niet meer kan nakomen.
De kredietverstrekker wordt door de hypothecaire inschrijving een bevoorrecht schuldeiser tegenover eventuele andere schuldeisers. Op één onroerend goed kunnen verschillende hypotheken rusten. Men spreekt van een hypotheek in eerste, tweede, derde rang, enz. Meestal vraagt een kredietverstrekker een hypotheek in eerste rang. Dat betekent dat hij bij een eventuele verkoop voorrang heeft op alle andere schuldeisers. Voor het opstellen van een hypothecaire kredietakte doet men beroep op een notaris. De hypotheek die men verleent aan de kredietverstrekker (bank of verzekeringsmaatschappij) waarborgt alle huidige en toekomstige schulden. Maar de kredietnemer heeft het recht de hypotheek op te zeggen. Hierdoor kan de hypotheek
niet meer worden gebruikt voor nieuwe schulden. In een aantal gevallen zal het voor de bank volstaan dat het krediet gewaarborgd wordt door een hypothecaire volmacht. Een hypothecaire volmacht kan op elk ogenblik omgezet worden in een hypotheek. Een hypotheek in tweede of nog lagere rang en een hypothecaire volmacht bieden minder zekerheid voor de bank. Daarom wordt het tarief van een woningkrediet dat niet gedekt is door een hypotheek in eerste rang verhoogd.
